Hemşire Seçil Özdemir’in Mesai Dışındaki Tutkusu Şaşırtıyor
Sivas’ta yaklaşık 20 yıldır hemşirelik yapan 43 yaşındaki Seçil Özdemir, yoğun iş temposunun ardından resim ve taş boyama çalışmalarıyla sanatını geliştiriyor. İki çocuk annesi Özdemir, birbirinden renkli eserleriyle hem çevresinin beğenisini kazanıyor hem de günlük hayatın stresinden uzaklaşıyor.
Pandemide yeniden başladı, taşları sanata dönüştürdü
Çocukluk yıllarından bu yana resme ilgi duyan Seçil Özdemir, pandemi döneminde evde geçirdiği zamanı değerlendirerek yeniden resim yapmaya başladı. İlk olarak tablolar üzerinde çalışan Özdemir, daha sonra taş boyamaya yöneldi.
Renkleri bir araya getirerek yeni tasarımlar ortaya çıkarmayı sevdiğini belirten Özdemir, çalışmalarında çoğunlukla akrilik boya ve fırça kullanıyor. Tuval yerine duralit yüzeylerde de çalışan hemşire, beğendiği desenleri hem tablolara hem de taşlara uyguluyor.
Bir eserin tamamlanması 10 günü bulabiliyor
Taş boyamanın sabır ve özen gerektirdiğini anlatan Özdemir, çalışmalarında özellikle pürüzsüz yüzeyli deniz taşlarını tercih ediyor. Yuvarlak ve elips biçimindeki taşların boyama için daha elverişli olduğunu belirten Özdemir, taşları temizleyip kuruttuktan sonra çizim ve boyama aşamasına geçiyor.
Boyanın kurumasının ardından desenlerin kenarlarını belirginleştiren Özdemir, son aşamada vernik uyguluyor. Hemşirelik mesleği ve aile sorumlulukları nedeniyle eserlerini tamamlaması bazen 7 ila 10 günü bulabiliyor.
Hazırladığı çalışmalar ailesi ve arkadaşları tarafından beğenilen Özdemir, çevresinden zaman zaman hediye talepleri de alıyor. Fırsat buldukça arkadaşlarıyla bir araya gelerek taş boyama çalışmaları yapıyor.
“Herkes kendine zaman ayırmalı”
Resim yapmanın kendisi için bir terapi niteliği taşıdığını ifade eden Özdemir, özellikle sağlık sektöründe çalışanların yoğun mesainin ardından kendilerine zaman ayırmasının önemli olduğunu vurguluyor.
Günlük iş temposu ve annelik sorumlulukları arasında sanatla ilgilenmenin kendisine iyi geldiğini belirten Özdemir, taş boyamanın çocuklar için de eğlenceli ve rahatlatıcı bir uğraş olduğunu söylüyor.
Seçil Özdemir’in hikâyesi, yoğun çalışma hayatının içinde kişisel ilgi alanlarına zaman ayırmanın ve üretmeye devam etmenin güzel bir örneğini ortaya koyuyor.